kinderen pulsen

Laatst deed ik een oproep om een kind te mogen pulsen. Uitdaging en het samenvoegen van vele ervaringen/talenten leek me mooi.
Je weet wel: juf geweest voor vele jaren, kinderyogadocent geweest voor een heel aantal jaren, nu pulser voor volwassenen....maar hoe zou het zijn idd om dit bij kinderen toe te passen.
Met een collega over gespard, haar ervaringen gehoord en ik dacht...ja! We gaan dit doen.

De aanmelding kwam van een 4,5 jarige...oei...iets jonger dan ik gedacht had, eerlijk gezegd. Maar na even voelen en het lezen van het waarom vond ik het fijn om deze jongen en moeder te laten komen. Het bericht ging over gevoelig voor prikkels zijn, een emmertje dat vol is, een te kort lontje. Deze klachten ken ik zelf als volwassene, waarschijnlijk heb ik ze ook zo ervaren toen ik klein was. Hoe fijn om daar nu een kind bij te kunnen helpen. Dat werkt helend voor meer mensen!

Materialen bij elkaar gezocht voor de eerste kennismaking: mijn massagekoffertje met allerlei spulletjes bijvoorbeeld. Met de gedachte dat we elkaar misschien konden aanraken met een voorwerp voordat ik met mijn handen aan het lijf ga zitten...want ja, dat is nogal wat als je voor het eerst bij iemand komt, niet waar?

 

Binnen een kwartier lag hij al op mijn tafel. Op de buik is fijn liggen. Dat voelt vaak veiliger dan op de rug. Armpjes helemaal onder zijn lijfje gevouwen. Ik begin meestal bij de heupen en dan naar benen en voeten. Dat aardt vaak wat sneller. Zo kom je makkelijker in je lijf. Toen we wat hoger kwamen wilde hij prima zijn armen langs zijn lijf leggen, maar bij nader inzien liever wijd open. Handen pulsen, vingers...alles kwam los. En steeds waren zijn ogen gesloten. Ogen kunnen en willen sluiten is niet perse normaal, dat doe je pas bij veilig voelen. Dus ik vond dat al super!

Zijn moeder had ik een koshi in handen gegeven. Ze stond of zat en liet het instrument horen. Zo wist hij dat mama er nog steeds was. Leek me ook een fijne manier van veiligheid bieden. Het geluid helpt ook zeker bij het ontspannen.

 

Ruim een kwartier hebben we gepulst, hartstikke knap voor een 4,5 jarige.

Hij vond het prettig en fijn gaf hij aan. Nog even spelen met de klankschalen en autootjes, een gesprekje met moeder en weer naar huis.

 

Zo fijn om dan het volgende te mogen ontvangen:

"Ik wil je nog laten weten dat we echt verandering zien. Zo fijn! Hij blijft zeggen dat hij het heel fijn vond bij je als we er naar vragen. Wat we merken is dat hij echt vrolijker is, boze buien zijn er nauwelijks, lontje is veel langer. Vorige week wou hij zelfs niet mee naar huis van de bso, nou dat is echt een wonder! Ook gaven de leidsters aan dat hij relaxter leek (zij wisten niet van het pulsen). Hij en wij zijn heel blij met het resultaat, een dik compliment voor jou!"

 

Bij kinderen is er snel effect bij het pulsen. Ik had het eerder gehoord, nu dus ook via dit bericht zo ervaren.

Heel mooi, heel fijn. Uitdaging aangegaan, effect groot aan beide kanten, dus ja: kinderen zijn welkom om te komen voor een puls sessie!

 

Prijs is hetzelfde als voor volwassenen. Ik puls korter, de tijd vooraf om veiligheid te kweken kan langer duren dan bij een volwassene die er zelf voor kiest. Ik neem alle tijd, geef al mijn aandacht. Daarom doe ik dit zeker niet dagelijks. Er zal af en toe ruimte zijn voor een sessie met een kind. 1 Sessie is vaak al zeer effectief.

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0